Vooronderzoek - "Arno, een lach en een traan" door Gilles Deleux

persoonlijke reflectie boek:

• staat te dicht bij Arno, neemt niet genoeg afstand, adoratie => beperkt creativiteit => mijn persoonlijke werk moet een EIGEN reflectie zijn.
  
• DUS ... ga boek enkel gebruiken om beeld te vormen van levensloop
  
• informatie pur sang gebruiken

nuttige informatie boek:

-  franse taal => letterlijke vertaling, teksten op zich weinig samenhang, maar zit zoveel achter. Zijn enkel de kaft van een enorm dik boek vol vertelsels, gevoelens en visies.

-  rauwe stem “de man die niet kan “zingen”, moeilijke strijd geweest, nu dan toch …
-  invloed Blues van groot belang, de negers … die kunnen pas echt zingen
-  liefde Brussel => multiculturele aspect

-  Oostends sappig dialect, beheerst amper ABN
-  Het frans blijft iets heel bijzonders, roept een universum van poëzie en lichtheid op, heeft altijd wat te maken met luxe en plezier, met de chique en dure wereld waarvan de stad Oostende ooit een symbool was
-  stotteren => Verklaart voor een deel het stilzwijgen van Arno in bepaalde situaties. Hij observeert liever dan aan een gesprek deel te nemen. Is zuinig met zijn woorden, weet dat hij ze moet wikken en wegen. Om effect te hebben moeten antwoorden kort en vlijmscherp zijn.
-  grote invloed: de blues
          => Ze mompelen, brommen, schreeuwen hun verhalen. Hij begrijpt er niets van, maar die stemmen van schuurpapier en die feeling, dat sensuele, dat animale … De blues nestelen zich in hem.
-  Voor hem belangrijk om de polsslag van een stad te voelen, vooral als die hem zo veel te bieden heeft.

-  mondharmonica
-  Eet hele bossen prei, uitstekend voor de stembanden, heeft hij gehoord
-  bijnaam “the doctor arno” => omdat doktersvaliesje meesleurde met daarin zijn mondharmonica’s.
-  “Muziek doet alles vergeten, zelfs al moeten ze af en toe spelen voor de legendarische twee man en een paardenkop.”
-  Is iemand die zelfs vanaf de achtergrond een publiek ogenblikkelijk kan inpakken.
-  Af en toe zat hij songteksten te schrijven in een klein notaboekje. Ik weet niet hoe hij alles terug kon vinden, want hij had geen orde. Hij gaf altijd de indruk dat hij diep zat na te denken.
-  Heeft hard moeten knokken om er te geraken.

-  Franse chansons uit de jaren ’30, ’40, ’50 en ’60 oefenen almaar meer aantrekkingskracht op hem uit. De veelheid van invloeden en stijlen die elkaar hier kruisen, verbazen hem: tango, musette, rumba, java … Aan de buitenkant lijken deze chansons allemaal heel conventioneel, maar vanbinnen vertolken ze dezelfde emoties als blues, rock en pop. De vorm verschilt en de klankkleur is niet altijd even gelukkig, vergeleken met de rijkere en meer gevarieerde rock. 

-  “If it blows, let it blow” Tjens Couter   => she’s just a girl / lost in her ego tweede couplet Elle est partie / mais moi j’ai fait pipi / sur le pont d’avignon 
=> deze tekst is voor Arno de eerste duik in de surrealistisch-dadaïstische
          vijver. Arno doet moeite om zijn bruisende creativiteit in woorden te gieten die
          hem passen. Hij wil zijn gevoelens veel eerlijker naar buiten brengen, ook al
          kost het enige moeite om zijn geheimtaal te ontcijferen.
-  “De enige echte artiesten en zangers, die naam waardig zijn, zijn de muzikanten uit de jazz, blues en rhythm and blues.
-  BRUSSEL: Arno dringt door tot de mysteries van Brussel, die zich maar stap voor stap onthullen. Hij begint ontzettend van deze stad te houden. Brussel wordt met de dag kosmopolitischer. Gezond verstand hoeft er niet. Voor de Brusselaars is alles mogelijk. Arno: “Brussel geeft me heel wat inspiratie. Er broeit hier constant iets, dat laat ik tot mij doordringen.
-  Arno settelt zich in de hoofdstad Brussel en voor zijn artistieke evolutie lijkt dat bepalend. In zijn teksten duiken steeds meer Franse woorden en uitdrukkingen op. Wordt een van zijn markantste kenmerken van zijn schrijfstijl.
-  Noteerde kleine dingetjes, korte zinnetjes die door zijn hoofd spookten. Overal slingerden stukjes papier rond. OVERAL !!!

-  TC Matic => Het werk van een groep. Arno had zo zijn esprit en voerde de waanzin aan. De plaats bij uitstek waar deze waanzin ontploft, is het podium. Arno weet wat entertainment is en hij wordt uniek in België.

-  De planken zijn van hem en hij bezet ze met die vreemde motoriek van hem. Onuitgegeven houdingen: allerlei grimassen, surrealistische, spastische bewegingen, siouxdansen als het excitement te groot wordt.
- “Mijn teksten zijn in verschillende talen, omdat ik in verschillende talen denk als ik ze schrijf. Wie doet beter? 4 verschillende talen in één enkel nummer! Frans uiteraard, maar ook Engels, Vlaams en Duits. Arno stelt dit bruisende kosmopolitisme ten dienste van de thema’s die hem na aan het hart liggen: de dans, het individualisme, de marginaliteit.”

-  De journalisten krijgen er maar niet genoeg van. Zij weten dat ze na elke gesprek met Arno wel stof genoeg hebben voor een fijn artikel. Ze moeten de knop van hun recorder maar indrukken en het loopt vanzelf. Een onuitputtelijke bron van knotsgekke anekdoten, waarheden uit de eerste hand, spijkers met koppen, verbluffende antwoorden. En telkens weer diezelfde vaststelling: de geïntervieuwde behoort tot een apart ras.
-  Hij gaat constant tegen de stroom in.
-  “Iemand als Paul Van Ostaijen, die ik een veel groter kunstenaar vind, een echt oorspronkelijke artiest, die kent, buiten Vlaanderen en Nederland geen mens. Dat vind ik wraakroepend. Daar wil ik tegenin gaan. Ik wil de Belgen doen inzien dat ze van hun complexen af moeten.”

- VROUWEN : bijnaam “Arno le plus beau”. Hij gaat met veel vrouwen om. Verkiest vrouwelijk gezelschap boven al het andere. Typische arnotrek. “vrouwen prikkelen mijn inspiratie, mijn geest. Ik voel me geestelijk bevredigd bij vrouwen. Moet een zijn met kloten aan haar lijf, een die op dezelfde golflengte zit als ik. Bij venten voel ik me minder op mijn gemak.”   “Heeft met evenwicht te maken, met yin en yang. Als tegengestelden elkaar ontmoeten, dan geeft dat elektriciteit: man en vrouw en vonken. “
-  sappige excentriekeling, een gesprek kan alle richtingen uitgaan.
-  “liefde bedrijven is de basis van rock ’n roll”
-  “Zonder mamzellen geen muziek voor mij”
-  “Zingen is iets voor de vogeltjes. Kracht en emotie in zijn muziek, daar komt het op aan.”

-  Een andere vriendin, een andere omgeving, nieuwe indrukken, nieuwe sensaties opdoen, andere mensen zien. Arno heeft nog altijd hetzelfde recept en het is heilzaam. “Ik heb het contact met andere mensen nodig. Mijn inspiratie komt daar vandaan. Ik ben een vampier. Ik wil de mensen zien leven, in mij opnemen wat ze mij doen voelen. Die inspiratie wil ik dan teruggegeven.”

-  In een interview => … schrijf dat maar en voor de rest: “broaf zien hee!” 
-  over solo gaan tijdens TC Matic : “Het is goed om af en toe een ander mamzel te nemen om te zien wat je thuis mist. Ik wilde ook zien wat ik alleen kon, om die ervaring nadien te gebruiken voor TC Matic, om een andere koers te gaan varen, te evolueren.    => krijgt van Virgin groen licht voor zijn eerste soloplaat.
- “Ik wilde iets maken van mijzelf, om een andere richting uit te gaan. Ik wilde een beetje masturberen, hé.”
-  zegswijze “flopstar”
-  spraakgebrek vd zanger => begint te stotteren als hij vermoeid is of dronken of niet op zijn gemak. Stottert als hij onzeker is.
-  tijdens filmen => maakt veel indruk met zijn naturel

-  Arno is een heer van de nacht. Hij behoort zeker tot het ras dat Jean Gabin beschrijft in Un singe en hiver: mannen die drinken, niet om te vergeten, maar om te reizen. Arno’s bloed moet blauw zijn: blauw van de nacht, blauw van de blues. Hij is een feestridder en de sporen daarvan zijn op zijn stembanden gegraveerd.
-  Stem verknoeid door te veel Bourbon; rauw en schor zoals die van de oude bluesmannen.

- blz 288: “In die tijd was de grootste vijand van Arno Arno zelf. Bij een eerste kennismaking begrepen de mensen niets van dit personage. De eerste televisieoptredens van Arno… Hij stapte van het podium midden in de uitzending. Hij stotterde en kon zich in hardnekkig stilzwijgen hullen. Hij was een Belgian Art Performance. Dat was de surrealistische periode van Arno.”
-  OVER LIFE SPELEN: “Ik wil creperen op het podium. Het podium is een deel van mezelf. Ik ben er te lang van weggeweest.
-  Sommige soloplaten werden moeilijk onthaald. Hij blijft een “moeilijke artiest”, waarvan niemand schijnt te weten welk etiket hem uiteindelijk past.

-  uitspraak “Mon coeur est à Bruxelles, mais mon zizi est international”.  (zowel de losse medewerker of het lid van een man heten in het frans “un zizi”)

- RATATA => = periode van de alcohol. Het was afschuwelijk. Tijd om het over een andere boeg te gooien. Ratata => betekend klaarkomen. “ik ben ratata, ik heb ratata blz. 294
-  “het woord sissoyen vind ik formidabel. “Il est dressé vers le ciel comme le tour eiffel. (hij staat rechtop, richting hemel, zoals de Eiffeltoren) => tekst uit RATATA
- Ratata = getuigenis v Arno over een heel bewogen deel van zijn leven. Hij noemt het zelf zijn “heavy period”. Arno: “Dit is een album met een kater, ja. Maar hetverhaal is ect. Het was een periode van nachtelijke kroegen. Ik leefde daar!”

-  Zoals altijd bij een eerste ontmoeting, observeert Arno en zwijgt. Die houding brengt wel vaker mensen in verlegenheid. En wie al niet zeker van zijn stuk is, verstijft bij dat stilzwijgen.
-  Over samenwerken met mensen waarmee je moet kunnen lachen en wenen. “Ik ben een ouwe hoer en ik heb sentiment nodig.”

-  Les filles du bord du mer. => Arno wilt liedje v Adamo coveren. Aan de spontaniteit van Arno gaat vaak een lang denkproces vooraf. Want een nummer van Adamo overnemen, wanneer je de reputatie van een rocker en sloper hebt bij een publiek dat geen pap lust van variété, is geen evidente keuze. Maar Arno trekt zich daar niets van aan. HET IS HUN PROBLEEM.
           Adamo: “Is een teken van grandeur d’esprit.”
-  Arno is het toonbeeld van onafhankelijkheid. Integer, niet te recupereren, niet te klasseren.
-  Het lijkt alsof de kunstenaar belangrijker is geworden dan zijn kunst. Het personage Arno steekt de zanger voorbij. Deze goocheltruc is het gevolg van de vele, soms surrealistische intervieuws met Arno.
-  Niemand ontkomt aan zijn schorre stem, zijn geluid dat recht vanbinnen komt, zijn doodsimpele romantisme, zijn in alcohol gedrenkt spleen, zijn aura van sjofele, Europese dandy, zijn onstuimigheid die net niet het evenwicht verliest. Arno surft op een ongelijk repertoire met spanningsloze laagten, die echter niets afdoen aan zijn persoonlijkheid, die perfect weet om te gaan met mislukkingen en het gevoel een prachtige loser te zijn.

-  ROOTS: Zijn roots verklaren veel en leggen de rest uit. Oostende en de Noordzee zijn hem dierbaar en maken deel uit van zijn eigenheid.  “De Noordzee is naar mijn weten de enige zee ter wereld die iedere dag van kleur, van geur en van geluid verandert. Wel, de nummers op mijn plaat zijn voor mij ee beetje als het water van de Noordzee. Ze klinken geen twee dagen na elkaar hetzelfde.    =>Album: “Water”

-  Arno kiest niet voor de gemakkelijkste, wel voor de meest integere weg.
-  Met de liefde gaat het bergafwaarts => mengt journaalbeelden met intieme belevenissen tot ze niet meer van elkaar te scheiden zijn.

-  Les yeux de ma mère => “ik heb dit liedje niet geschreven voor mijn moeder in het bijzonder, maar voor alle moeders in het algemeen. Het gaat over de moeder-zoonverhouding, over het feit dat een zoon nooit liegt tegen zijn moeder en haar dingen zegt die hij waarschijnlijk nooit zal zeggen tegen zijn vrouw of zijn lief. Weet je, als je aan het sterven bet, roep je op je moeder en op niemand anders. Arno heeft niet langer last van schroom. Zijn intiemste gevoelens komen toevallig, maar heel eerlijk, bovendrijven in zijn nieuwste liedjes, zoals blijkt uit het onwaarschijnlijke mooie magistrale “les yeux de ma mère”.

-  Arno’s drang naar onafhankelijkheid. Hij geniet van de discrete charme van een vrijwillig gekozen “eenzaamheid”. Die komt hem goed van pas. Hij verbergt het niet eens. “Alleen leven vind ik fantastisch. Alleen wakker worden is een luxe, en dat heb ik altijd gevonden. Ik luister dan naar mijn eigen geluiden.
-  spreekt met onomatopeeën ( ??? )
-  Arno is teder en discreet   Op scène totaal niet discreet. Dan stort hij zijn hele hart uit. Maar in feite is hij heel timide als mens. Zijn grote schroom.