



Een masterproject, gekaderd in het vak "boekvormgeving" in opdracht van de Media en Design Academie (KHLim). Een samenwerking tussen student en kunstenaar

“ik hou ervan om alleen wakker te worden en niets te horen. Enkel mijn eigen geluiden. Je pense et j’oublie quand je suis seul dans mon lit."
Een groot contrast met het wilde rock ‘n roll bestaan. Arno geniet ook van stilte, hij leeft als een bohémien, geniet van alleen te zijn.
Met deze pagina wil ik dualiteit in Arno aantonen.
=> KRACHT showbeest met BALLEN op het podium vs timide en nederige man
Arno in enkele woorden. timide, eerlijk, goedhartig, afwachtend, teruggetrokken, neemt waar, geeft niet veel van zichzelf prijs, toont oprechte interesse.
quote “ik praat niet graag over mezelf, dat is zoals masturberen met de linkerhand.”

arno on stage ... KRACHT, PUUR, UNIEK, OPRECHT, INTIEM, je voelt de bas door je lichaam donderen. een unieke ervaring, arno geeft zich ten volle, hij komt tot leven op het podium, hij stort zijn hart uit, onuitgegeven houdingen, grimassen, spastische surrealistische bewegingen, 100% ballen, 100 % arno.

over mamzellen ... arno en de vrouwen, de media noemt hem een chanteur de charme, heeft een status van womanizer,...
Ik heb deze pagina zeer teder, fragiel en kwetsbaar gemaakt. De dunne lijntekeningen, de vrouwen verwijzen naar de vruchtbaarheidsbeeldjes, sinds eeuwen aanbeden.
"zij heeft de wereld in haar slip" => een quote van Arno. Mooie verwoording van Arno en zijn relatie met vrouwen. Arno lijkt niet bestemd voor enkel één vrouw. Vrouwen zijn zijn muze, zijn bron van inspiratie, zijn intellectuele uitdaging, zijn verse input, zijn nieuwe start. "Zonder mamzellen, geen muziek."

"i masturbate, therefore i am" een variatie op de versie van Descartes " ik denk, dus ik ben" Descartes zei we hebben geen enkele garantie dat onze opvattingen over de wereld juist zijn. we kunnen ons beroepen op verstand of de rede. Hij zegt als ik twijfel, wik en weeg, dan kan ik niet aan mijn bestaan twijfelen. Je pense, donc je suis is een zekerheid waaraan zelfs de grootste scepticus niet kan twijfelen.
Met de versie " i masturbate, therefore i am" wil ik dan ook wijzen op het feit dat Arno het enorm belangrijk vind dat men opkomt voor de eigen mening. Ongeacht wat anderen denken, en liefst ook nog eens reactie teweeg brengen. ANARCHY !!! choqueren !!! mensen wakker schudden !!! Arno vind originaliteit van ideeën en het uiten van eigen visies enorm belangrijk.
Met deze krachtige zin, wil ik dan ook Arno's durf tentoon stellen. Hij doorbreekt taboes. JA IK MASTURBEER. JIJ TOCH OOK ?

een ode aan brussel.
Arno houd van Brussel, daar waar imeens veel culturen samen smelten. hij laat zich inspireren. Hij neemt de stad in zich op.
le meilleur Bruxelles. een smeltkroes van culturen, invloeden, stijlen... Arno wil het hart van de stad voelen kloppen. “ik hou ervan om te wonen in de stad, ze beinvloed me met haar hoeken en kronkels.” "Zou ik op het platteland wonen, dan zou ik smooth muziek maken." Maar in de stad, brussel met al zijn hoeken en kronkels, maakt ik hoekige muziek." De vele mensen, met elk hun eigen verleden, ervaringen, visies en ideeën vormen me. Ze inspireren me elk op hun eigen wijze.
De liefde voor oostende blijft toch in hem sluimeren. Vandaar heb ik gekozen voor een beeld aan het strand, en Brussel rijst op uit het water, Brussel blijft aanwezig, Brussel neemt het over, de hoeken en kronkels besmetten arno. Er is geen ontsnappen aan.

de hele media parade , de show, hoe alles tot het pietluttigste detail naar de hand wordt gezet, media regeert, media bepaalt wie doorbreekt met zijn muziek en wie niet, erkent weinig tot niet de ECHTE belgen. Zo denkt iedereen dat jaques brel een fransman is, clouseau is groots in vlaanderen, maar niet in wallonië ... vanuit Brussel is dat maar 20km verder!!! vlaamse/waalse media !!! Zoveel moois gaat aan ons voorbij ...
ARNO zegt fuck you! à eux je montre mon derrière, ... hij doet hier niet aan mee. hij blijft zichzelf, doodeerlijk en puur. Hij zet zich af tegen de bekrompen visies van de media. Iedereen krijgt een kans. Hij doet niet mee aan voorkeursbehandelingen. Hij werkt samen met iedereen, Waals of Vlaams, zwart of blank, al die invloeden vormen hem.
Deze visie vertaalt zich ook door voor muziek. Hij speelt liever samen met muzikanten die echt leven voor muziek, muzikanten die tijdens het jammen een deuntje spelen en daarna " nee, ben het kwijt." Hij houd van die stuntelige toevalligheden. Alles tot in de puntjes coördineren is niets voor hem. Het moet uit het hart komen. Muziek moet van vlees en bloed zijn. Techniek vermoordt de emotie

Deze pagina bestaat uit 2 pagina's die aan elkaar gemaakt zijn, en tussen deze pagina's in, zit (op een velletje papier neergepent) een geheim van Arno verborgen. wanneer je de bovenkant van de pagina afscheurt ( dit verklaart de stippellijn), dan pas kan je het geheim lezen. Maar !!! dit gaat echter niet zo makkelijk. Eerst moet je de codetaal ontcijferen die op deze pagina staat te pronken.
Deze tekst komt uit een van zijn eerste songteksten ten tijde van Tjens Couter. deze tekst is tevens zijn eerste duik in het surrealisme, dadaïsme.
De boodschap komt voor buitenstaanders over als een onbegrijpelijke samenhang van woorden, een code die moeilijk te kraken is.
Arno uit zich via zijn eigen taaltje. Via zijn eigen taal kan hij zich het beste uitdrukken. Via zijn eigen geheimzinnige taal legt hij zijn eigen gevoel bloot en tracht hij zijn gevoel zo eerlijk mogelijk naar buiten te brengen.
Deze geheimtaal lijkt een soort van bescherming, Een soort masker, zodat toch niet iedereen de ECHTE arno leert kennen, zo blijft hij een mysterie voor velen. Door deze codetaal benadrukt hij zijn afwachtende houding, hij laat mensen niet meteen toe.
Enkel diegenen die moeite doen, diegenen die oprecht zijn, degenen die zijn respect verdiend hebben, mogen zijn beschermlaag voorzichtig afpellen. Wanneer je zijn respect verdiend hebt, dan laat hij je toe in zijn wereld. Dan pas kan je de code kraken en ontdek je stap voor stap zijn geheimen.
=> het geheim in deze dubbele pagina: "On est moche, mais on s'amusent". We zijn allemaal lelijk, maar we amuseren ons.

Deze pagina bevat mijn interpretatie van het liedje RATATA. Ratata staat voor "klaarkomen". Ik heb ratata, jij bent ratata, wij maken ratata ...
Ik heb getracht om deze pagina een zo spetterend en krachtig mogelijk effect te geven. Net zoals klaarkomen, een explosie van emoties en gevoelens. Ik heb vanonder aan deze pagina enkele raders (met eicellen erin) toegevoegd. Dit als metafoor voor de vrouwelijke bedpartner, die de RATATA in werking zet, die de drijvende kracht van RATATA is.


Voor de kaft heb ik gekozen voor 2 metalen platen die ik met vleugelmoeren aan elkaar schroef. Deze vormen een soort van “pers” die de pagina’s moet bijeenhouden. Een zeer zware kaft die tracht de affiches samen te houden. Met deze zware metalen constructie wil ik dan ook tonen, dat er heel wat kracht nodig is om Arno te temmen, om de affiches bij elkaar te houden, en arno’s meningen bij elkaar te bundelen.
Ik heb ervoor gekozen om met verschillende papiersoorten te werken, verschillende technieken en stijlen. Iedere pagina brengt weer wat nieuws, toont telkens een nieuwe vertaling van mijn visie op één van de vele aspecten van Arno.
Door het hanteren van verschillende stijlen en verschillende papiersoorten, toon ik de diversiteit van Arno als mens, als muzikant, als kunstenaar. Ik tracht te tonen dat Arno zich laat beïnvloeden door verschillende ervaringen, visies, stijlen, kunststromingen, individuen, ... Zo steekt arno in elkaar. Steeds naarstig op zoek naar eennieuwe invloed, een andere visie, ... Toch heb ik eenheid tussen de affiches willen creeëren door het kleurgebruik.
Ieren en Engelsen => schrijven in 4 maten. korte zinnen. dialoogvorm. schrijven in liedjes.
mensen die ook geïnteresseerd zijn in muziek. Ken Bruen. Irvine Welsh. Nick Hornby
like a rolling stone - bob dylan. => leven veranderd. 16j voelde me niet meer alleen.
what's going on - Marvin Gaye
soul !!!
nu animal collective => eindelijk eens wat anders. de rest = retro, 80s sound, herkent teveel van vroeger
MGMT
wild is the wind - David Bowie => veel emotie
Bob dylan wandelt in straten van New York met meisje. Het geheel, past bij de sfeer van de CD. Spontaniteit !!! tijdsgeest van toen. wereld is aan het veranderen. babylon is falling.
choco => mengeling van melk en choco
muziek => welke muziek, studio, techniek.
muziek => moest hoekig zijn => wonen in de stad => invloeden <=> platteland = smooth
nee, niet mee bezig
nee, niet nostalgisch ingesteld. gebruik verleden als baggage, als valies, doet het soms open en gebruikt het.
vergeet ze. flashbacks = niet tof. deja vu = vervelend
Jackson Pollock: sterk, direct, kracht
Spillaert: ik droom zoals Spillaert zijn schilderijen
Ensor: als personage (levensstijl). zelfs Bob Dylan heeft er een nummer over gemaakt.
Henry Michaud: indische inkt
Guy Peellaert
grof geschilderd. simpel, sensueel, organisch, picasso-achtig
hekel aan techniek. weinig spontaniteit en emotie. techniek vermoord emotie. speelt liever met muzikanen die niet technisch zijn.
Is van een periode. impulsief. situatie die ik meegemaakt heb, dingen gezien.
nee. muziek die ik maak = impulsief.
er kan nog steeds wat aan veranderd worden. Nu doe ik dat live.
- franse taal => letterlijke vertaling, teksten op zich weinig samenhang, maar zit zoveel achter. Zijn enkel de kaft van een enorm dik boek vol vertelsels, gevoelens en visies.
- rauwe stem “de man die niet kan “zingen”, moeilijke strijd geweest, nu dan toch …
- invloed Blues van groot belang, de negers … die kunnen pas echt zingen
- liefde Brussel => multiculturele aspect
- Oostends sappig dialect, beheerst amper ABN
- Het frans blijft iets heel bijzonders, roept een universum van poëzie en lichtheid op, heeft altijd wat te maken met luxe en plezier, met de chique en dure wereld waarvan de stad Oostende ooit een symbool was
- stotteren => Verklaart voor een deel het stilzwijgen van Arno in bepaalde situaties. Hij observeert liever dan aan een gesprek deel te nemen. Is zuinig met zijn woorden, weet dat hij ze moet wikken en wegen. Om effect te hebben moeten antwoorden kort en vlijmscherp zijn.
- grote invloed: de blues
=> Ze mompelen, brommen, schreeuwen hun verhalen. Hij begrijpt er niets van, maar die stemmen van schuurpapier en die feeling, dat sensuele, dat animale … De blues nestelen zich in hem.
- Voor hem belangrijk om de polsslag van een stad te voelen, vooral als die hem zo veel te bieden heeft.
- mondharmonica
- Eet hele bossen prei, uitstekend voor de stembanden, heeft hij gehoord
- bijnaam “the doctor arno” => omdat doktersvaliesje meesleurde met daarin zijn mondharmonica’s.
- “Muziek doet alles vergeten, zelfs al moeten ze af en toe spelen voor de legendarische twee man en een paardenkop.”
- Is iemand die zelfs vanaf de achtergrond een publiek ogenblikkelijk kan inpakken.
- Af en toe zat hij songteksten te schrijven in een klein notaboekje. Ik weet niet hoe hij alles terug kon vinden, want hij had geen orde. Hij gaf altijd de indruk dat hij diep zat na te denken.
- Heeft hard moeten knokken om er te geraken.
- Franse chansons uit de jaren ’30, ’40, ’50 en ’60 oefenen almaar meer aantrekkingskracht op hem uit. De veelheid van invloeden en stijlen die elkaar hier kruisen, verbazen hem: tango, musette, rumba, java … Aan de buitenkant lijken deze chansons allemaal heel conventioneel, maar vanbinnen vertolken ze dezelfde emoties als blues, rock en pop. De vorm verschilt en de klankkleur is niet altijd even gelukkig, vergeleken met de rijkere en meer gevarieerde rock.
- “If it blows, let it blow” Tjens Couter => she’s just a girl / lost in her ego tweede couplet Elle est partie / mais moi j’ai fait pipi / sur le pont d’avignon
=> deze tekst is voor Arno de eerste duik in de surrealistisch-dadaïstische
vijver. Arno doet moeite om zijn bruisende creativiteit in woorden te gieten die
hem passen. Hij wil zijn gevoelens veel eerlijker naar buiten brengen, ook al
kost het enige moeite om zijn geheimtaal te ontcijferen.
- “De enige echte artiesten en zangers, die naam waardig zijn, zijn de muzikanten uit de jazz, blues en rhythm and blues.
- BRUSSEL: Arno dringt door tot de mysteries van Brussel, die zich maar stap voor stap onthullen. Hij begint ontzettend van deze stad te houden. Brussel wordt met de dag kosmopolitischer. Gezond verstand hoeft er niet. Voor de Brusselaars is alles mogelijk. Arno: “Brussel geeft me heel wat inspiratie. Er broeit hier constant iets, dat laat ik tot mij doordringen.
- Arno settelt zich in de hoofdstad Brussel en voor zijn artistieke evolutie lijkt dat bepalend. In zijn teksten duiken steeds meer Franse woorden en uitdrukkingen op. Wordt een van zijn markantste kenmerken van zijn schrijfstijl.
- Noteerde kleine dingetjes, korte zinnetjes die door zijn hoofd spookten. Overal slingerden stukjes papier rond. OVERAL !!!
- TC Matic => Het werk van een groep. Arno had zo zijn esprit en voerde de waanzin aan. De plaats bij uitstek waar deze waanzin ontploft, is het podium. Arno weet wat entertainment is en hij wordt uniek in België.
- De planken zijn van hem en hij bezet ze met die vreemde motoriek van hem. Onuitgegeven houdingen: allerlei grimassen, surrealistische, spastische bewegingen, siouxdansen als het excitement te groot wordt.
- “Mijn teksten zijn in verschillende talen, omdat ik in verschillende talen denk als ik ze schrijf. Wie doet beter? 4 verschillende talen in één enkel nummer! Frans uiteraard, maar ook Engels, Vlaams en Duits. Arno stelt dit bruisende kosmopolitisme ten dienste van de thema’s die hem na aan het hart liggen: de dans, het individualisme, de marginaliteit.”
- De journalisten krijgen er maar niet genoeg van. Zij weten dat ze na elke gesprek met Arno wel stof genoeg hebben voor een fijn artikel. Ze moeten de knop van hun recorder maar indrukken en het loopt vanzelf. Een onuitputtelijke bron van knotsgekke anekdoten, waarheden uit de eerste hand, spijkers met koppen, verbluffende antwoorden. En telkens weer diezelfde vaststelling: de geïntervieuwde behoort tot een apart ras.
- Hij gaat constant tegen de stroom in.
- “Iemand als Paul Van Ostaijen, die ik een veel groter kunstenaar vind, een echt oorspronkelijke artiest, die kent, buiten Vlaanderen en Nederland geen mens. Dat vind ik wraakroepend. Daar wil ik tegenin gaan. Ik wil de Belgen doen inzien dat ze van hun complexen af moeten.”
- VROUWEN : bijnaam “Arno le plus beau”. Hij gaat met veel vrouwen om. Verkiest vrouwelijk gezelschap boven al het andere. Typische arnotrek. “vrouwen prikkelen mijn inspiratie, mijn geest. Ik voel me geestelijk bevredigd bij vrouwen. Moet een zijn met kloten aan haar lijf, een die op dezelfde golflengte zit als ik. Bij venten voel ik me minder op mijn gemak.” “Heeft met evenwicht te maken, met yin en yang. Als tegengestelden elkaar ontmoeten, dan geeft dat elektriciteit: man en vrouw en vonken. “
- sappige excentriekeling, een gesprek kan alle richtingen uitgaan.
- “liefde bedrijven is de basis van rock ’n roll”
- “Zonder mamzellen geen muziek voor mij”
- “Zingen is iets voor de vogeltjes. Kracht en emotie in zijn muziek, daar komt het op aan.”
- Een andere vriendin, een andere omgeving, nieuwe indrukken, nieuwe sensaties opdoen, andere mensen zien. Arno heeft nog altijd hetzelfde recept en het is heilzaam. “Ik heb het contact met andere mensen nodig. Mijn inspiratie komt daar vandaan. Ik ben een vampier. Ik wil de mensen zien leven, in mij opnemen wat ze mij doen voelen. Die inspiratie wil ik dan teruggegeven.”
- In een interview => … schrijf dat maar en voor de rest: “broaf zien hee!”
- over solo gaan tijdens TC Matic : “Het is goed om af en toe een ander mamzel te nemen om te zien wat je thuis mist. Ik wilde ook zien wat ik alleen kon, om die ervaring nadien te gebruiken voor TC Matic, om een andere koers te gaan varen, te evolueren. => krijgt van Virgin groen licht voor zijn eerste soloplaat.
- “Ik wilde iets maken van mijzelf, om een andere richting uit te gaan. Ik wilde een beetje masturberen, hé.”
- zegswijze “flopstar”
- spraakgebrek vd zanger => begint te stotteren als hij vermoeid is of dronken of niet op zijn gemak. Stottert als hij onzeker is.
- tijdens filmen => maakt veel indruk met zijn naturel
- Arno is een heer van de nacht. Hij behoort zeker tot het ras dat Jean Gabin beschrijft in Un singe en hiver: mannen die drinken, niet om te vergeten, maar om te reizen. Arno’s bloed moet blauw zijn: blauw van de nacht, blauw van de blues. Hij is een feestridder en de sporen daarvan zijn op zijn stembanden gegraveerd.
- Stem verknoeid door te veel Bourbon; rauw en schor zoals die van de oude bluesmannen.
- blz 288: “In die tijd was de grootste vijand van Arno Arno zelf. Bij een eerste kennismaking begrepen de mensen niets van dit personage. De eerste televisieoptredens van Arno… Hij stapte van het podium midden in de uitzending. Hij stotterde en kon zich in hardnekkig stilzwijgen hullen. Hij was een Belgian Art Performance. Dat was de surrealistische periode van Arno.”
- OVER LIFE SPELEN: “Ik wil creperen op het podium. Het podium is een deel van mezelf. Ik ben er te lang van weggeweest.
- Sommige soloplaten werden moeilijk onthaald. Hij blijft een “moeilijke artiest”, waarvan niemand schijnt te weten welk etiket hem uiteindelijk past.
- uitspraak “Mon coeur est à Bruxelles, mais mon zizi est international”. (zowel de losse medewerker of het lid van een man heten in het frans “un zizi”)
- RATATA => = periode van de alcohol. Het was afschuwelijk. Tijd om het over een andere boeg te gooien. Ratata => betekend klaarkomen. “ik ben ratata, ik heb ratata blz. 294
- “het woord sissoyen vind ik formidabel. “Il est dressé vers le ciel comme le tour eiffel. (hij staat rechtop, richting hemel, zoals de Eiffeltoren) => tekst uit RATATA
- Ratata = getuigenis v Arno over een heel bewogen deel van zijn leven. Hij noemt het zelf zijn “heavy period”. Arno: “Dit is een album met een kater, ja. Maar hetverhaal is ect. Het was een periode van nachtelijke kroegen. Ik leefde daar!”
- Zoals altijd bij een eerste ontmoeting, observeert Arno en zwijgt. Die houding brengt wel vaker mensen in verlegenheid. En wie al niet zeker van zijn stuk is, verstijft bij dat stilzwijgen.
- Over samenwerken met mensen waarmee je moet kunnen lachen en wenen. “Ik ben een ouwe hoer en ik heb sentiment nodig.”
- Les filles du bord du mer. => Arno wilt liedje v Adamo coveren. Aan de spontaniteit van Arno gaat vaak een lang denkproces vooraf. Want een nummer van Adamo overnemen, wanneer je de reputatie van een rocker en sloper hebt bij een publiek dat geen pap lust van variété, is geen evidente keuze. Maar Arno trekt zich daar niets van aan. HET IS HUN PROBLEEM.
Adamo: “Is een teken van grandeur d’esprit.”
- Arno is het toonbeeld van onafhankelijkheid. Integer, niet te recupereren, niet te klasseren.
- Het lijkt alsof de kunstenaar belangrijker is geworden dan zijn kunst. Het personage Arno steekt de zanger voorbij. Deze goocheltruc is het gevolg van de vele, soms surrealistische intervieuws met Arno.
- Niemand ontkomt aan zijn schorre stem, zijn geluid dat recht vanbinnen komt, zijn doodsimpele romantisme, zijn in alcohol gedrenkt spleen, zijn aura van sjofele, Europese dandy, zijn onstuimigheid die net niet het evenwicht verliest. Arno surft op een ongelijk repertoire met spanningsloze laagten, die echter niets afdoen aan zijn persoonlijkheid, die perfect weet om te gaan met mislukkingen en het gevoel een prachtige loser te zijn.
- ROOTS: Zijn roots verklaren veel en leggen de rest uit. Oostende en de Noordzee zijn hem dierbaar en maken deel uit van zijn eigenheid. “De Noordzee is naar mijn weten de enige zee ter wereld die iedere dag van kleur, van geur en van geluid verandert. Wel, de nummers op mijn plaat zijn voor mij ee beetje als het water van de Noordzee. Ze klinken geen twee dagen na elkaar hetzelfde. =>Album: “Water”
- Arno kiest niet voor de gemakkelijkste, wel voor de meest integere weg.
- Met de liefde gaat het bergafwaarts => mengt journaalbeelden met intieme belevenissen tot ze niet meer van elkaar te scheiden zijn.
- Les yeux de ma mère => “ik heb dit liedje niet geschreven voor mijn moeder in het bijzonder, maar voor alle moeders in het algemeen. Het gaat over de moeder-zoonverhouding, over het feit dat een zoon nooit liegt tegen zijn moeder en haar dingen zegt die hij waarschijnlijk nooit zal zeggen tegen zijn vrouw of zijn lief. Weet je, als je aan het sterven bet, roep je op je moeder en op niemand anders. Arno heeft niet langer last van schroom. Zijn intiemste gevoelens komen toevallig, maar heel eerlijk, bovendrijven in zijn nieuwste liedjes, zoals blijkt uit het onwaarschijnlijke mooie magistrale “les yeux de ma mère”.
- Arno’s drang naar onafhankelijkheid. Hij geniet van de discrete charme van een vrijwillig gekozen “eenzaamheid”. Die komt hem goed van pas. Hij verbergt het niet eens. “Alleen leven vind ik fantastisch. Alleen wakker worden is een luxe, en dat heb ik altijd gevonden. Ik luister dan naar mijn eigen geluiden.
- spreekt met onomatopeeën ( ??? )
- Arno is teder en discreet Op scène totaal niet discreet. Dan stort hij zijn hele hart uit. Maar in feite is hij heel timide als mens. Zijn grote schroom.
Arno heeft geen introductie meer nodig, iedereen weet meteen over wie je het hebt. Maar toch blijft hij een mysterie voor velen. Hoe zit Arno in elkaar?
Hier zie ik een uitdaging, een uitdaging die ik met open armen ontvang.
OPDRACHTOMSCHRIJVING:
" A BOOK A SPACE TO EXHIBIT ART"
Kunstenaarsboeken zijn meestal beeldenboeken, een catalogus van getoonde werken op een of andere tentoonstelling, of een mooi overzicht van het oeuvre van een kunstenaar, een soort inventaris. Je kan hier met veel genoegen in bladeren, maar enkel in een goed kunstenaarsboek kan je ook iets voelen van de wezenlijkheid van het werk.
Een boek kan meer zijn dan een object, samengesteld uit woorden en beelden die bij elkaar horen, maar mekaar niet sturen in een meervoudigere betekenis. Het boek kan een subject zijn, een artefact, dat hetzelfde niveau haalt als het werk van de bewuste kunstenaar door een grammatica te hanteren die de visie van de kunstenaar draagt. Het boek functioneert als een ruimte waarin je iets toont/vertelt, net zoals in een expositieruimte. De manier hoe je met die ruimtelijkheid van dat boek omgaat spoort dan ook met de visie van de kunstenaar. Het moet vormelijk en inhoudelijk zeer vernieuwend zijn en ook in deze vormgeving ademt de visie van de kunstenaar en dit moet jij SAMEN met de kunstenaar vertalen in boekvorm. Dit kan zeer exreem zijn, er kan bij wijze van spreken geen kunstwerk aan te pas komen als je samenwerkt met een conceptueel kunstenaar. Dan moet je beeldende middelen hanteren boekvorm, bladspiegels, typografie ...
PLANNING:
Je gaat op zoek naar een kunstenaar die met jou samen een boek wilt maken.
start concept omschrijving, analoog met de visie van de kunstenaar. Je omschrijft het uitgangspunt, de visie van de kunstenaar. Ga vooral eerst een gesprek aan met de kunstenaar. Wat is de kern van zijn passie? Waarom doet hij wat hij doet?