UITEINDELIJKE OPZET-AFFICHE 3

de hele media parade , de show, hoe alles tot het pietluttigste detail naar de hand wordt gezet, media regeert, media bepaalt wie doorbreekt met zijn muziek en wie niet, erkent weinig  tot niet de ECHTE belgen. Zo denkt iedereen dat jaques brel een fransman is, clouseau is groots in vlaanderen, maar niet in wallonië ... vanuit Brussel is dat maar 20km verder!!! vlaamse/waalse media !!!   Zoveel moois gaat aan ons voorbij ... 

ARNO zegt fuck you! à eux je montre mon derrière, ... hij doet hier niet aan mee. hij blijft zichzelf, doodeerlijk en puur.  Hij zet zich af tegen de bekrompen visies van de media. Iedereen krijgt een kans.  Hij doet niet mee aan voorkeursbehandelingen. Hij werkt samen met iedereen, Waals of Vlaams, zwart of blank, al die invloeden vormen hem. 

Deze visie vertaalt zich ook door voor muziek. Hij speelt liever samen met muzikanten die echt leven voor muziek, muzikanten die tijdens het jammen een deuntje spelen en daarna " nee, ben het kwijt." Hij houd van die stuntelige toevalligheden. Alles tot in de puntjes coördineren is niets voor hem. Het moet uit het hart komen. Muziek moet van vlees en bloed zijn. Techniek vermoordt de emotie

UITEINDELIJKE OPZET-AFFICHE 2

Deze pagina bestaat uit 2 pagina's die aan elkaar gemaakt zijn, en tussen deze pagina's in, zit (op een velletje papier neergepent) een geheim van Arno verborgen. wanneer je de bovenkant van de pagina afscheurt ( dit verklaart de stippellijn), dan pas kan je het geheim lezen. Maar !!! dit gaat echter niet zo makkelijk. Eerst moet je de codetaal ontcijferen die op deze pagina staat te pronken. 

Deze tekst komt uit een van zijn eerste songteksten ten tijde van Tjens Couter. deze tekst is tevens zijn eerste duik in het surrealisme, dadaïsme. 

De boodschap komt voor buitenstaanders over als een onbegrijpelijke samenhang van woorden, een code die moeilijk te kraken is. 

Arno uit zich via zijn eigen taaltje. Via zijn eigen taal kan hij zich het beste uitdrukken. Via zijn eigen geheimzinnige taal legt hij zijn eigen gevoel bloot en tracht hij zijn gevoel zo eerlijk mogelijk naar buiten te brengen. 

Deze geheimtaal lijkt een soort van bescherming, Een soort masker, zodat toch niet iedereen de ECHTE arno leert kennen, zo blijft hij een mysterie voor velen. Door deze codetaal benadrukt hij zijn afwachtende houding, hij laat mensen niet meteen toe. 

Enkel diegenen die moeite doen, diegenen die oprecht zijn, degenen die zijn respect verdiend hebben, mogen zijn beschermlaag voorzichtig afpellen. Wanneer je zijn respect verdiend hebt, dan laat hij je toe in zijn wereld. Dan pas kan je de code kraken en ontdek je stap voor stap zijn geheimen.

=> het geheim in deze dubbele pagina:  "On est moche, mais on s'amusent". We zijn allemaal lelijk, maar we amuseren ons.

UITEINDELIJKE OPZET-AFFICHE 1

Deze pagina bevat mijn interpretatie van het liedje RATATA. Ratata staat voor "klaarkomen".  Ik heb ratata, jij bent ratata, wij maken ratata ...

Ik heb getracht om deze pagina een zo spetterend en krachtig mogelijk effect te geven. Net zoals klaarkomen, een explosie van emoties en gevoelens. Ik heb vanonder aan deze pagina enkele raders (met eicellen erin) toegevoegd. Dit als metafoor voor de vrouwelijke bedpartner, die de RATATA in werking zet, die de drijvende kracht van RATATA is. 

UITEINDELIJKE OPZET

Het project zal dus een bundel van affiches bevatten. Ik heb de term "boek" dus zeer breed opgevat. Weg met het kleine standaard boekformaat, weg met paginanummering, weg met het doorsnee-inbinden van een boek, weg met de standaardnormen. PURE ANARCHY !!!!

Het "boek" zal dus een opeenvolging van affiches zijn, affiches van 40cm op 50cm (kingsize), die kunnen dienen als propaganda. Ik heb gekozen voor dit grote formaat omdat Arno niet binnen de grenzen van een boek past, arno is niet te temmen. Arno heeft lak aan alles wat doorsnee en standaard is. Arno breekt los, arno is ALL OVER THE PLACE. Vandaar de keuze voor de affiche-vorm. Deze kunnen immers overal aangebracht worden. 

Via affichage tracht ik Arno's wilde quotes en gedachten aan de man te brengen. Propaganda als het ware. 

Voor de kaft heb ik gekozen voor 2 metalen platen die ik met vleugelmoeren aan elkaar schroef. Deze vormen een soort van “pers” die de pagina’s moet bijeenhouden. Een zeer zware kaft die tracht de affiches samen te houden. Met deze zware metalen constructie wil ik dan ook tonen, dat er heel wat kracht nodig is om Arno te temmen, om de affiches bij elkaar te houden, en arno’s meningen bij elkaar te bundelen. 

Ik heb ervoor gekozen om met verschillende papiersoorten te werken, verschillende technieken en stijlen. Iedere pagina brengt weer wat nieuws, toont telkens een nieuwe vertaling van mijn visie op één van de vele aspecten van Arno. 

Door het hanteren van verschillende stijlen en verschillende papiersoorten, toon ik de diversiteit van Arno als mens, als muzikant, als kunstenaar. Ik tracht te tonen dat Arno zich laat beïnvloeden door verschillende ervaringen, visies, stijlen, kunststromingen, individuen, ... Zo steekt arno in elkaar. Steeds naarstig op zoek naar eennieuwe invloed, een andere visie, ... Toch heb ik eenheid tussen de affiches willen creeëren door het kleurgebruik.

de eerste probeersels